water Schuim
WhatsApp Image 2021-11-11 at 17.13.50.jpeg

Hoi, ik ben Renske!

Ik begeleid eigenaren met hun paard die fysieke en/of mentale klachten heeft doormiddel van Manuele Lymfedrainage (MLD) en holistische (revalidatie) lessen.

Op deze manier breng ik weer beweging in vastgelopen processen in het lijf, patronen en gewoonten zodat het paard fysiek, mentaal en energetisch in balans komt. 

Samen halen we de knik uit de tuinslang zodat de boel weer vrij kan stromen.

Hieronder kun je mijn verhaal lezen!*

Liefs, 

Renske

* Ga er maar even voor zitten...!

  • Facebook
  • Instagram

Vroeger was ik bang voor paarden.

Toen ik een jaar of 8 was, wilde ik heel graag op paardrijden. Dat was op een traditionele manege waar de paarden hooguit 2 uur per dag buiten kwamen. Iedere les viel er minstens één iemand van een pony.

Al snel werd ik heel erg bang, vooral als ik aan het poetsen was. Ik werd wel eens beten, de stal uit gesleurd en hoeven krabben was al helemaal eng. De zenuwen gierden ook altijd minstens een dag van te voren al door mijn buik omdat het altijd spannend was op wie je zou rijden.

Ik bleek een handig ruitertje te zijn waardoor ik vaak op de 'stoute' ponies mocht (of moest...) rijden. Als we dan een keer mochten kiezen op wie we wilden rijden, koos ik voor Annabel. Mijn juf zei dan: "Annabel is veel te saai voor jou.", en werd ik op een ander paard ingedeeld terwijl ik ook wel eens fijn en ontspannen wilde paardrijden. 

B1F0960C-F9D8-4FFA-8192-7A44CB1E6AE6.JPG

Door mijn poetsangst kwam het er op neer dat mijn moeder de paarden poetsen. Terwijl zij nóg banger was dan ik... (; 

Toen ik op een gegeven moment in stap van mijn paard gleed, omdat we zonder beugels reden en ik de slappe lach kreeg, brak ik mijn arm. 

7 weken mocht ik niet paardrijden. 

Daarna stapte ik weer op, maar werd door een bok tegen de bakrand gelanceerd. Toen vond mijn moeder het mooi geweest.

water Schuim
60A11B06-7ECF-4DB9-964D-D6F403C064F3_edited_edited.jpg

Toch bleef het kriebelen!

Na een paar jaar mocht ik dan ook weer op paardrijles. Dit keer op een andere manege en op één voorwaarde: zelf mijn paard poetsen. 

Mijn angst en zenuwen bleven, maar ik had een hele fijne instructeur waar ik veel van heb geleerd. 

Ook was daar een paard die mij voor een groot deel van mijn poetsangst af heeft geholpen. 

Nieuwe ervaringen zoals het rijden van een NK caroussel, buitenritten en een 'schriktraining' vond ik leuk, maar ook altijd heel erg spannend. 

Ik begon het ook steeds gekker te vinden dat de paarden altijd maar in hun eentje in een stal stonden, niet vaak met elkaar buiten mochten spelen en sommige paarden heel erg ongelukkig keken. 

Ook merkte ik dat ik het moeilijk vond om naar de lessen voor en na mij te kijken als ik zag dat een ruiter het paard strafte en dat ik al ruim van te voren kon zien dat het paard zou gaan bokken.

De eerste indruk.

Toen ik voor mijn eindewerkstuk op de Vrije School voor het onderwerp 'De eerste indruk' koos, bezocht ik daarvoor een paardencoach om een stukje film te laten zien aan het publiek.

Ik denk dat vanaf dat moment er bij mij een bepaalde bewustwording kwam: waarom gaan we eigenlijk zomaar op de rug van een paard zitten zonder dat we elkaar écht kennen? 

Een onbekende geef je toch ook een hand en spring je niet direct in de armen?

IMG_6045.JPG

Na het afronden van de middelbare school, besloot ik dan ook om (tijdens mijn tweede tussenjaar) eens een kijkje te gaan nemen in een andere keuken, de 'Natural Horsemanship'-wereld.

water Schuim

Lisa!

Er volgde een intens(ief) jaar, zowel fysiek als mentaal, op een ranch in België. 

Omdat ik geen eigen paard had, mocht ik met paarden werken voor mijn instructeursopleiding die daar stonden. Lucky en DJ hadden echter zulke uitdagingen, dat er gevaarlijke situaties ontstonden. 

En toen was daar Lisa. 

Lisa was lespaard op de ranch maar was diep ongelukkig. Ze beet, trapte en bokte. Daarom werd ze uit de lessen gehaald. 

Ik zei al eens tegen mijn vriendin daar: "Lisa zou wel echt het laatste paard zijn dat ik zou kopen, zij is altijd boos!". 

Het kwam dan ook rouw op mijn dak dat ik na Lucky en DJ, Lisa toegewezen kreeg om mijn opleiding af te ronden. Tranen met tuiten want het voelde alsof we aan elkaar werden uitgehuwelijkt. Hoe kon ik een paard dat altijd boos was, nou weer blij maken?

Maar Lisa had uiteraard al snel mijn hart veroverd en maakten we samen grote stappen. Lisa werd steeds een beetje blijer en ik steeds een beetje minder verdrietig.

Niet lang daarna besloot ik dan ook om haar te kopen en zo verhuisden we samen terug naar Nederland.

2F359AC1-AE10-4F2E-8664-AD2FDFB05A2B.JPG

KuddeWerk

Toen ik 19 was, zat ik bij de Kamer van Koophandel met mijn vader en begon ik met het geven van de eerste 'Natural Horsemanship' lessen. 

Dat was een behoorlijk avontuur naast het hebben van een eerste eigen paard. Regelmatig vroeg ik mij wel af of het ooit goed zou komen.

Op een gegeven moment merkte ik dat ik meer wilde dan alleen lesgeven. De osteopaat van Lisa vertelde mij over Manuele Lymfedrainage (MLD) zodat ik Lisa ook zelf kon ondersteunen. Lisa had namelijk last van dikke benen en ook kwam ik erachter dat ze PSSM2 heeft.

Van het één kwam het ander en haalde ik mijn MLD-diploma. 

13754165_556989741140350_8634245538201937226_n.jpeg
water Schuim
78851691-b06d-4800-a3f6-86cd3d6e3ad6.jpeg

Anesthesie. 

Ik vond het lastig om met de onzekerheid van het ondernemerschap om te gaan en besloot om, zoals dat hoort, een 'echte' opleiding te gaan doen. 

Tot dan toe had elke Hoge School dusdanig veel weerstand opgeroepen dat ik geen enkele passende opleiding had gevonden. 

Ik ging op zoek naar een betaalde opleiding, anders zou ik Lisa moeten verkopen, en kwam uit bij de opleiding tot Anesthesiemedewerker. 

Een sprong in het diepe want als snel werd ik aangenomen. Waar ik op de middelbare school zoveel moeite had met leren, leek hier alles soepel te verlopen en liep ik een half jaar voor. Althans, zo leek het voor de buitenwereld. 

Na twee jaar was ik helemaal op. Ik kon bijna alleen nog maar huilen en had veel nachtmerries.

Daarom besloot ik om vanaf maart 2021, 8 maanden met verlof te gaan.

Neus tussen de paarden.

Weer tussen de paarden zijn, hielp mij enorm. Toen pas merkte ik wat de stress met mijn lijf en hoofd deed. 

Daarom nam ik het besluit om de opleiding niet af te ronden en KuddeWerk een herstart te geven. Toch ben ik heel erg blij met deze extra kennis en ervaring, want die kan ik mooi inzetten in mijn werk met paarden!

In de tussentijd had ik al een enorme ommezwaai gemaakt in mijn trainingswijze. Minder druk en moeten, meer ontspanning, plezier, intrinsieke motivatie en zonder methode of stappenplan.

image00002_edited.jpg

Nog geen seconde heb ik er spijt van gehad! Ik mag nu weer doen waar ik blij van wordt en waar mijn hart ligt: paard en mens helpen. Door de ervaring van 'overspannenheid' en totale overprikkeldheid, kan ik hierin paarden veel beter begrijpen en helpen. 

Een groot deel van mijn werk bestaat dan ook uit het vinden van een gezonde ontspanning om van daaruit te kunnen herstellen, bewegen en leren. 

water Schuim

Zijn er nog gezonde paarden?

Ik heb al zo'n 1,5 jaar geen paard meer gereden. Lisa liet steeds meer zien dat haar lijf het niet wilde en wie ben ik dan om voor mijn eigen plezier op haar rug te gaan zitten?

Dit thema, voldoening halen uit de relatie met je paard zónder te rijden, komt veel voor tijdens mijn lessen. Het zit er op de één of andere manier zo in dat een paard gemaakt is om te rijden dat, wanneer je niet meer kan rijden, het wel lijkt alsof het paard niet meer 'nuttig' is. 

5DF8C1E9-EBD5-469A-98BA-5CCDCC34858A.JPG

Ik vind het een prachtige missie om met paardeneigenaren die in zo'n situatie zitten, te kijken wat het paard nog wél kan (vaak kunnen ze nog veel meer dan we denken!) en plezier te halen zonder te rijden.

Dit doe ik door gebruik te maken van bijvoorbeeld bodywork, positieve bekrachtiging, revalidatie technieken, paardenyoga en creatief lichaamsbewustzijn trainen.

Op het gebied van MLD, richt ik mij momenteel veel op CPL'ers (Chronisch Progressief Lymfoedeem) om zo hun leven dragelijk te maken en hierin eigenaren te informeren.

 

Wist je dat...

Ik samen met mijn collega Vera, meer dan 170 mensen hebben mogen inspireren door onze webinars in 2021?

Annemarijn, Sarah en ik samen het YouTube-kanaal 'Je Paard Is Geen Fiets TV' hebben opgericht? 

Je mij altijd wakker mag maken voor de lekkerste oliebol?

Ik heel perfectionistisch ben, maar mijn agenda altijd vol staat met strepen, krassen en pijlen?

Ik in het afgelopen jaar ruim 25 meter tape heb gebruikt voor het aanleggen van lymfetape?

Deze opleidingen/cursussen heb ik gedaan:

2022 |

Bijscholing lymfe en anatomie | Blauwe hengst 

Lezing CPL | Marieke Brys/Blauwe Hengst

MINI-HUGE-COURSE in Relaxation Technique for Horses (& Humans) | Anna Marciniak


2021 |

Bijscholing Manuele Lymfedrainage en lymfetaping | Blauwe Hengst

2019 - 2021 |

Anesthesiemedewerker i.o | Amstel Academie 

2018 |

Revalidatietrainer niveau 1 | 4Dmensiondressage ​

Kruiden uitmeten met de biotensor | HorseComplete 

Centered Riding Instructeur level1 | Margreet Bouwmeester 

2017 |

Inzicht in hoeven | Heleen Davies

2017 - 2018 |

Thema- en bijscholingsdagen voeding, insuline resistentie, blessures, gemmo-therapie, CPL, hpa-as in de huid | Blauwe Hengst 

2016 - 2017 |

Opleiding MLD therapeut + lymfetaping | Blauwe Hengst

2015 |

Instructeursopleiding Natural Horsemanship | Two Lazy Seven Ranch

 

Je paard is geen fiets!

Mee eens?

Kijk je graag verder dan je neus lang is?

Nieuwsgierig naar wat een holistische visie voor jou en je paard kan betekenen? 

Dan denk ik dat we goed bij elkaar passen en kijk ik heel erg uit naar een eerste ontmoeting tijdens een les of MLD-behandeling! 

Je kan contact met mij opnemen daar op onderstaande knop de drukken. 

Liefs,

Renske

20211024_124344.jpg